අපේ උරුමය

සැපේ දී මෙන් දුකේදීත් සම්පතක් යයි සිතමින් තමන් ලද ලිපේ තිබූ බත බෙදා ගෙන කෑ යුගේ නැඟි මිහිමතේ රන් දද හපේ කර ඇති මිනිස්කම දැවි දැවී නුඹ කුස නැඟේ දුම් කඳ අපේ උරුමය එකා වාගේ විසීමයි නෑ මිතුරුකම මැද ගතේ සවියෙන් පුරන් වන්නට නුදුන් බිම් කඩ ගොවි පලක්වී කෙතේ සහලට ගෙවත්තේ එළවළු මිරිස් අල බතල [...]